1
audience
0
subscribers

Привет, мой дорогой читатель. На этом канале будет опубликована книга на Белорусском языке.

Пасля гэтаіа мне як бы амністыя наступіла канчаткова

Пасля гэтаіа мне як бы амністыя наступіла канчаткова
Усё часцей і часцей стаў атрымліваць запрашэнні выступіць з лекцыяй перад калектывамі, а пасля ўтварэпня «Паходні» канчаткова стаў чалавекам, добра знаёмым усяму гораду. — На якой мове Вы чыталі лекцыі? — Палітычныя — па-руску, гісторыка-культурны цыкл — на роднай мове. I гэта не ўсім спадабалася, тым больш пытанні я падымаў вострыя...
Усё часцей і часцей стаў атрымліваць запрашэнні выступіць з лекцыяй перад калектывамі, а пасля ўтварэпня «Паходні» канчаткова стаў чалавекам, добра знаёмым усяму гораду. — На якой мове Вы чыталі лекцыі? — Палітычныя — па-руску, гісторыка-культурны цыкл — на роднай мове. I гэта не ўсім спадабалася, тым больш пытанні я падымаў вострыя...

У Мінску хутка стварылі спецыяльную ўрадавую камісію

У Мінску хутка стварылі спецыяльную ўрадавую камісію
А ў той дзень, калi яна прымчалася ў Гародню, на мяне раптам чамусьці напаў лірычны настрой: пайшоў любавацца зімовай Каложай... Хаджу зачараваны і не ве­даю: чорныя «Волгі» ўвесь горад аб’ехалі, адшукваючы мяне, бо нараду назначилi на тры гадзіны, а «бунтара» няма! Жонку, бедную, напалохалі, універсітэцкаму на­чальству ні за што перапала...
А ў той дзень, калi яна прымчалася ў Гародню, на мяне раптам чамусьці напаў лірычны настрой: пайшоў любавацца зімовай Каложай... Хаджу зачараваны і не ве­даю: чорныя «Волгі» ўвесь горад аб’ехалі, адшукваючы мяне, бо нараду назначилi на тры гадзіны, а «бунтара» няма! Жонку, бедную, напалохалі, універсітэцкаму на­чальству ні за што перапала...
By scrolling further, you agree to the Terms and Conditions of the Yandex Zen service.
Read full text of User Agreement

Гэта быў проста мудры дзед

Гэта быў проста мудры дзед
Яго так і звалі паміж сабой — Дзед. Ён мог прыняць цябе хоць днём, хоць ноччу, толькі папрасіся. Выслухоўваў, задаваў пытанні, згаджаўся з тваімі довадамі або нешта сваё падказваў... Да мяне, калі я прыйшоў з ідэяй раскопак на двары абкома, спачатку паставіўся з недаверам. А там быў якраз гарадскі гандлёва-рамесны пасад...
Яго так і звалі паміж сабой — Дзед. Ён мог прыняць цябе хоць днём, хоць ноччу, толькі папрасіся. Выслухоўваў, задаваў пытанні, згаджаўся з тваімі довадамі або нешта сваё падказваў... Да мяне, калі я прыйшоў з ідэяй раскопак на двары абкома, спачатку паставіўся з недаверам. А там быў якраз гарадскі гандлёва-рамесны пасад...

Чаму не ў БДУ?

Чаму не ў БДУ?
Дэкан гістфака Савачкін Пётр Захаравіч адразу папярэдзіў: «Міша, Абэцэдарскі ніколі не возьме цябе ў аспірантуру». Я не паверыў, не мог паверьщь, бо Лаўрэнцій Сямёнавіч некалі прылюдна абяцаў узяць у свае аспіранты. Тым не менш, наш дэкан меў рацыю — чатыры разы падманваў мяне Абэцэдарскі, маўляў, няма месца, хаця для іншых яно знаходзілася...
Дэкан гістфака Савачкін Пётр Захаравіч адразу папярэдзіў: «Міша, Абэцэдарскі ніколі не возьме цябе ў аспірантуру». Я не паверыў, не мог паверьщь, бо Лаўрэнцій Сямёнавіч некалі прылюдна абяцаў узяць у свае аспіранты. Тым не менш, наш дэкан меў рацыю — чатыры разы падманваў мяне Абэцэдарскі, маўляў, няма месца, хаця для іншых яно знаходзілася...

Крыўдна, аднак што зробіш?

Крыўдна, аднак што зробіш?
Стаў працаваць і пакрысе, забыўся на тую несправядлівасць, абражальную падазронасць. I вось праз нейкі час прапануюць чытаць курс грамадазнаўства. Але, як высветлілася, усіх грамадазнаўцаў прапускалі праз райком, дзе з імі праводзіді спецыяльную гутарку...

Тады я і зразумеў

Тады я і зразумеў
Iдзеш, браток, абочынай жыцця. Такая думка выспявала не толькі пасля шматлікіх суст-рэ'і з былымі гулагаўцамі — нагадаю, стаяў час зна-камітых ^'ездаў па культу асобы, здымаліся шматлікія помнікі Сталіну і яго прыхвасням...
Updating
New posts
Nothing new at the moment
Loading...
About